كه ضمن نام قائل - كه سيد مرتضى قدّس سرّه باشد - و كتاب مورد نظر - كه انتصار باشد - جهت استفاده‌ى محقّقين ، متن عبارت سيد مرتضى قدّس سرّه را هم نقل نموده‌ايم . و يا ص 220 - مبحث مستحبّات قرائت مىفرمايد : « . . . و مستحبّ است كه قبل از شروع به حمد استعاذه نمايد . و بعضى از علما آن را واجب دانسته‌اند و آن ضعيف است . . . كه نام قائل به وجوب استعاذه - كه شيخ ابى على فرزند شيخ طوسى باشد - را ضمن منبعى كه اين قول را به ايشان نسبت داده ، همراه با متن عبارت كتاب مورد نظر ، نقل نموده‌ايم كه منظور از منبع ، كتاب ذكرى الشيعة مىباشد با اين عبارت : « و للشيخ ابى على بن الشيخ الاعظم ابن جعفر الطوسي قول بوجوب التعوّذ للامر به و هو غريب لأنّ الامر هنا للندب بالاتفاق » . 2 - در بسيارى موارد مؤلّف محترم مىفرمايد : « مشهور چنين است » ، يا « ذكر اجماع بر اين قول شده است » و يا « ظاهر از بيان مشهور ، چنين مىباشد » كه در اين موارد ، كلام برخى از اعلام را كه با مؤلّف ، هم عقيده هستند ، با ذكر منبعى كه اين تعبير در آن ، به كار رفته را متذكّر شده‌ايم . 3 - تعابير مختلف مصنّف در نقل اقوال : - در برخى موارد ، ضمن ذكر قائل ، منبع قول را هم تذكّر مىدهد . مثلا ص 388 مبحث شروط معتبر در امامت نسبت به برخى افراد « . . . و علّامه در موضعى از تذكره نسبت به اكثر منبع از امامت آن را داده‌اند . » - در برخى موارد ، تنها به ذكر قائل ، اكتفا مىكند . مثلا : ص 260 - مبحث استحباب قنوت « . . . و در بعض احاديث صحيحه ، نهى از اتيان به قنوت وتر ، بعد از ركوع